Η πρώτη μου Tilda από το βιβλίο που σας έδειξα εδώ είναι έτοιμη!




Όπως σας είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση οι οδηγίες είναι κομματάκι φτωχές και σε πολλά σημεία άφησα την φαντασία να δουλέψει.Πιστεύω πως έγινε όπως έπρεπε να γίνει.Αλλά και να μην έγινε όπως θέλει το βιβλίο δεν με ενδιαφέρει ΚΑΘΟΛΟΥ!Σημασία έχει να αρέσει το αποτέλεσμα σε εμάς και αυτή η κούκλα εμένα μου αρέσει πολύ!




Όπως λέει και ο τίτλος είναι μια...νοικοκυρούλα!Γι' αυτό και το τσεμπέρι στο κεφάλι και το ξεσκονόπανο στο χέρι!

Τα μαλλιά έγιναν πάλι με felting μαλλί.


Το κορίτσι φοράει και παντούφλες τις οποίες έφτιαξα από τσόχα.




Κανονικά το πατρόν θέλει και φτερά αγγέλου,εξάλλου εννοείται πως είναι μια "Tilda kitchen garden angel" αλλά εμένα τα φτερά δεν μου κολλάνε καθόλου σε τούτη εδώ την κούκλα!



Πώς σας φαίνεται η νοικοκυρούλα μου???

Και αφού οι κούκλες Tilda είναι κόλλημα μεγάλο είπα να κάνω ένα μικρό δωράκι στον εαυτό μου.Το περιοδικό που σας δείχνω σήμερα είναι το Tilda's Summer Ideas και αποτελεί μέρος μιας σειράς βιβλίων με ιδέες για να φτιάξουμε καλούδια στυλ Tilda για όλες τις εποχές του χρόνου.Υπάρχει ένα και για τα Χριστούγεννα.Περιέχει οδηγίες και πατρόν και είναι γραμμένο στα Αγγλικά αλλά κυκλοφορεί και σε άλλες γλώσσες(φυσικά όχι στα Ελληνικά).
Κατά την ταπεινή μου γνώμη το περιοδικό δεν δίνει και πολλές οδηγίες.Οπότε αν δεν σκαμπάζεις τα βασικά από ραπτική δεν πρόκειται να ράψεις κούκλα που να χτυπιέσαι.Δεν υπάρχουν φωτογραφίες παρά μόνο σχεδιάκια.
Δεν ενθουσιάστηκα και δεν πρόκειται πιστεύω να αγοράσω άλλο.Ευτυχώς ήταν φθηνό.

Σας αφήνω να το απολαύσετε ακόμα κι αν δεν είστε "tilda" τύπος...

Δε λέω,ωραία τα πολύπλοκα σχέδια στο patchwork αλλά κάποιες φορές απαιτείται απλότητα,για να μπορέσουν απλά  να "ακουστούν" τα υφάσματα.Τα συγκεκριμένα υφάσματα κρύβουν τόση ζωή μέσα τους που ακόμα και τοποθετημένα απλά,δίπλα το ένα στο άλλο,μπορούν να απογειώσουν μια σύνθεση.Με αυτό κατά νου αποφάσισα να φτιάξω μια τσάντα απλά κόβοντας μικρά κομμάτια υφάσματος τα οποία απλικάρησα με την μέθοδο του needle turn applique πολύ κοντά το ένα στο άλλο.


Το quilting έγινε παντού στο χέρι.Αν και φαίνεται πολύ απλό το σχέδιο ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρο.Χρονοβόρο και επίπονο με τόσο ράψιμο στο χέρι.Αλλά χαλάλι.Την κοιτάζω τώρα και λέω πως άξιζε τον κόπο και τον χρόνο.Για να μην αναφέρω και πόσο δύσκολο είναι το ράψιμο στο χέρι με τόσο ψοφόκρυο που έκανε τις τελευταίες ημέρες.



Όλα τα υφάσματα της εξωτερικής όψης είναι εισαγωγής από Ιαπωνία.Αυτά είναι που καθορίζουν και το τόσο ζωντανό και ζεστό αποτέλεσμα.Η ίδια τσάντα με άλλα υφάσματα θα ήταν μια αποτυχία πιστεύω.









Προσωπικά πιστεύω πως το εσωτερικό μιας τσάντας οφείλει να είναι προσεγμένο και εξίσου περιποιημένο με το εξωτερικό,ακόμα κι αν θα το βλέπουμε μόνο εμείς και κανείς άλλος.Έλα όμως που με πιάνουν πότε πότε οι τσιγκουνιές μου αλλά και η μανία μου να ανακυκλώνω και να μην πετάω υφάσματα...Έτσι στην συγκεκριμένη τσάντα είπα να χρησιμοποιήσω καμπαρντίνα και κοτλέ που μου είχαν περισσέψει από κάτι παντελόνια που είχα φτιάξει.



Δύο μεγάλες τσέπες με φερμουάρ θα κρατούν το χάος σε κάποια τάξη.







Αυτά για σήμερα κορίτσια μου γλυκά!

Φιλιά!