Δεν μπορούσα να την αφήσω στην μέση!Με έτρωγε να την τελειώσω!Και τώρα που τελείωσε;;;;ΕΡΩΤΑΣ!!!!


Περί τίνος πρόκειται;;;Για μια tote bag(που λέμε και στα ελληνικά...) με απλικέ στο χέρι!
Υφάσματα από Ασία αλλά ιδέα από Ισπανία μεριά...Μια τσάντα που με κάνει να χαμογελώ με το που την βλέπω!

Για να είμαι ειλικρινής στην συγκεκριμένη τσάντα πιο πολύ με δυσκόλεψε το quilting στο χέρι παρά το απλικέ. Μικρή επιφάνεια αλλά κουραστικό για μένα που δεν είμαι έμπειρη.Το αποτέλεσμα όμως με αποζημιώνει και με το παραπάνω.Ένα χάδι είναι αρκετό για να καταλάβεις την διαφορά!



Όπως βλέπετε εξωτερικά χρησιμοποίησα πολλά και διαφορετικά υφάσματα.Ήθελα μια τσάντα που να συνδυάζει το απλικέ και το πάτσγουορκ.Μια τσάντα που να τραβάει τα βλέμματα και να μην είναι "ήσυχη".Χρησιμοποίησα χοντρό λινό σε αγαπημένο πράσινο και σκούρο μπεζ και βαμβακερά υφάσματα από Ασία.
Εσωτερικά απλό χοντρό κάμποτο και δύο τσέπες που κλείνουν με φερμουάρ.



Λουριά από ιμάντα βαμβακερό πάνω στον οποίο έραψα ρέλι.Φυσικά τα δύο λουριά είναι διαφορετικά μεταξύ τους μιας και βαριέμαι να ράβω δυο φορές το ίδιο πράγμα!!!χαχα!!!




Ασορτί και ένα μπρελόκ από τα ίδια υφάσματα!



Στο χείλος της τσάντας έβαλα ρέλι το οποίο έφτιαξα ενώνοντας πολλά υφάσματα μαζί για να είναι και αυτό...patchwork!



Λατρεύω την όψη της από το πλάι έτσι όπως προέκυψε!


Είναι αρκετά μεγάλη για να χωράει τα πάντα και ταιριάζει σε όλες τις εποχές!





Πώς σας φαίνεται;

Και πώς δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι....πιστέψτε με δεν το θέλω.Αλλά όταν είσαι ερωτευμένη με αυτό που κάνεις δεν γίνεται να μην φωτογραφίσεις το αντικείμενο του πόθου.

Έτσι,τούτη η ανάρτηση θα είναι για θήκες smartphone(ω,οποία έκπληξις!) που έραψα για τρεις ξεχωριστές κυρίες!Τις ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη τους!




















Η επόμενη ανάρτηση πιστεύω να είναι ένα απλό tutorial για μια θήκη tablet που έφτιαξα και θέλω να μοιραστώ μαζί σας.Μια μικρή γεύση και σας χαιρετώ και σας φιλώ!

To needle turn applique(ή αλλιώς το απλικέ με γυρισμένες άκρες ραμμένο στο χέρι) δεν είναι απαραίτητο να αφορά περίπλοκα σχέδια,μικρά κομματάκια με ατέλειωτες γωνίες και κλειστές καμπύλες.Αν σας γοητεύει και είστε ακόμα στην αρχή επιχειρήστε να εξασκηθείτε με λωρίδες ρελιού που απλά θα ράψετε με κρυφοβελονιά πάνω σε ένα ενιαίο ύφασμα.Αυτή την τεχνική ακολούθησα στο πορτοφόλι που βλέπετε παρακάτω.


Κόψτε λωρίδες από υφάσματα που σας αρέσουν,φτιάξτε με αυτά ρέλι με το ειδικό(και πολύ φθηνό)εργαλειάκι και μετά ράψτε πάνω σε ένα ουδέτερο φόντο.Μπερδέψτε τα ρέλια,βάλτε το ένα να περνάει πάνω ή κάτω από το άλλο,κάντε καμπύλες(το λοξό ρέλι είναι ιδανικό σε αυτό),ράψτε τα ευθείες,τυχαία ή συμμετρικά και φτιάξτε κάθε φορά ένα διαφορετικό,τρελό αποτέλεσμα!






Αυτό που μου αρέσει στο νέο μου πορτοφόλι είναι το κούμπωμά του που θυμίζει δέρμα(το οποίο αποφεύγω πάααααρα πολύ) αλλά είναι χαρτί!!!!Ναι,ένα χαρτί που πλένεται,ράβεται,σιδερώνεται και δεν σκίζεται!!!!Το λάτρεψα!Θα σας μιλήσω προσεχώς για το υλικό αυτό.








Πώς σας φαίνεται;Είναι απλό και λιτό αλλά νομίζω πως βγήκε όμορφο!

Δε λέω,ωραία τα πολύπλοκα σχέδια στο patchwork αλλά κάποιες φορές απαιτείται απλότητα,για να μπορέσουν απλά  να "ακουστούν" τα υφάσματα.Τα συγκεκριμένα υφάσματα κρύβουν τόση ζωή μέσα τους που ακόμα και τοποθετημένα απλά,δίπλα το ένα στο άλλο,μπορούν να απογειώσουν μια σύνθεση.Με αυτό κατά νου αποφάσισα να φτιάξω μια τσάντα απλά κόβοντας μικρά κομμάτια υφάσματος τα οποία απλικάρησα με την μέθοδο του needle turn applique πολύ κοντά το ένα στο άλλο.


Το quilting έγινε παντού στο χέρι.Αν και φαίνεται πολύ απλό το σχέδιο ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρο.Χρονοβόρο και επίπονο με τόσο ράψιμο στο χέρι.Αλλά χαλάλι.Την κοιτάζω τώρα και λέω πως άξιζε τον κόπο και τον χρόνο.Για να μην αναφέρω και πόσο δύσκολο είναι το ράψιμο στο χέρι με τόσο ψοφόκρυο που έκανε τις τελευταίες ημέρες.



Όλα τα υφάσματα της εξωτερικής όψης είναι εισαγωγής από Ιαπωνία.Αυτά είναι που καθορίζουν και το τόσο ζωντανό και ζεστό αποτέλεσμα.Η ίδια τσάντα με άλλα υφάσματα θα ήταν μια αποτυχία πιστεύω.









Προσωπικά πιστεύω πως το εσωτερικό μιας τσάντας οφείλει να είναι προσεγμένο και εξίσου περιποιημένο με το εξωτερικό,ακόμα κι αν θα το βλέπουμε μόνο εμείς και κανείς άλλος.Έλα όμως που με πιάνουν πότε πότε οι τσιγκουνιές μου αλλά και η μανία μου να ανακυκλώνω και να μην πετάω υφάσματα...Έτσι στην συγκεκριμένη τσάντα είπα να χρησιμοποιήσω καμπαρντίνα και κοτλέ που μου είχαν περισσέψει από κάτι παντελόνια που είχα φτιάξει.



Δύο μεγάλες τσέπες με φερμουάρ θα κρατούν το χάος σε κάποια τάξη.







Αυτά για σήμερα κορίτσια μου γλυκά!

Φιλιά!