Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!

Προσπαθώ να είμαι σχετικά συνεπής ως προς την θεματολογία αυτού του blog,χωρίς αυτό να σημαίνει -όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν-πως η ζωή μου είναι μόνο υφάσματα,πατρόν και βελόνες....

Δεν μπορώ όμως να μην γράψω για την Αλέξα!Θα το έχω βάρος στην συνείδησή μου....

Οπότε σας προειδοποιώ η παρούσα ανάρτηση αφορά μια γλυκύτατη σκυλίτσα και όχι ακόμα μία ραπτική μου περιπέτεια...Όσοι το επιθυμούν να την γνωρίσουν συνεχίζουν την ανάγνωση.Οι υπόλοιποι απλά ας με συγχωρήσουν....χαχα!!!

Η Αλέξα(αν και το όνομα δεν έχει σημασία μιας και δεν γνωρίζουμε το πραγματικό της)βρέθηκε χτυπημένη από αυτοκίνητο(ευτυχώς όχι σοβαρα)έξω σχεδόν από το σπίτι της φίλης μου της Άννας,στο Πολύγωνο,Δήμος Αθηναίων.Η οποία Άννα(της οποίας φωτογραφία θα βρείτε και στα λεξικά δίπλα στο λήμμα "φιλόζωος")δεν μπορούσε παρά να την μαζέψει και να την περιθάλψει,καλύπτοντας όλα τα ιατρικά έξοδα + την στείρωσή της.

η Αλέξα είναι μια σκυλίτσα που είχε τσιπ αλλά μη καταχωρημένο οπότε δεν γίνεται να εντοπιστεί ο ιδιοκτήτης της.Είμαστε σίγουροι πως είναι από σπίτι μιας και δεν λερώνει μέσα,κάθεται να της βάλεις λουρί,έρχεται όταν την φωνάζεις και γενικά συμπεριφέρεται σαν ένα ζώο από σπίτι.

Η  ηλικία της προσδιορίζεται γύρω στο ένα έτος.Όταν βρέθηκε μάλιστα είχε και περίοδο,γι'αυτό ίσως και να χάθηκε.

Έγιναν όλα όσα ήταν δυνατόν να γίνουν προκειμένου να βρεθεί ο ιδιοκτήτης της....αλλά εφόσον δεν βλέπουμε φως πρέπει να βρεθεί μια καλή οικογένεια να την αγαπήσει και να την αγκαλιάσει όπως της αξίζει.

Είναι μόλις 12 κιλά και δεν πρόκειται να γίνει παραπάνω από 15 κιλά.Και πολλά λέω.Είναι υπάκουη,ήσυχη μέσα στο σπίτι και στην βόλτα.Και πώς κοιτάει τους ανθρώπους μέσα στα μάτια!!!Με τι ευγνωμοσύνη!!!Τρελαίνεται για χάδια!Δεν μοιάζει κακοποιημένη και τα πάει καλά με άλλα σκυλιά αλλά και τις γάτες!Αν σκεφθεί κανείς πόσα πέρασε τις τελευταίες εβδομάδες,συν ότι βρισκόταν σε οίστρο,θα πρέπει να παραδεχθώ πως είναι το τέλειο σκυλί.Ακόμα και στην φωτογράφιση ήταν τόσο υπάκουη που με άφησε άφωνη!!!

Δυστυχώς δεν μπορούμε να την υιοθετήσουμε εμείς λόγω της πριγκίπισσας Μάγιας που δεν δέχεται άλλο σκύλο στο "παλάτι" της...αλλά θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να βοηθήσω την Φίλη μου την Άννα(η οποία έχει 4 σκυλιά και περίπου 20 γάτες που φροντίζει) να της βρει ένα καλό σπίτι.

Αν κάποιος ενδιαφέρεται σοβαρά για το γλυκό αυτό μουτράκι μπορεί να μου στείλει mail.

Και επειδή καμία ανάρτηση δεν πρέπει να μην έχει κάτι από ράψιμο,θα σας κοτσάρω και δυο φωτό(όχι που θα γλιτώνατε...) από το λουράκι που της έφτιαξα με ασορτί τσαντάκι για τα σακουλάκια για τα κακά της.

Φιλιά και σας ευχαριστώ για την ανάγνωση!

Γεια σας και χαρά σας!

Νομίζω πως είμαι επίσημα πια εθισμένη στα υφάσματα....δυστυχώς...για το πορτοφόλι μου.....Και δεν ξέρω τι να κάνω για να απεξαρτηθώ.Τα λιγοστά μου χρήματα τα διαθέτω μόνο για υφάσματα,τίποτα άλλο δεν με ενθουσιάζει τόσο πολύ όσο τα χρώματα και τα σχέδια ενός καινούριου υφάσματος,το πώς ικανοποιεί τόσο ευχάριστα την αίσθηση της αφής μου...

Τα τελευταία χρόνια ζω με την ελπίδα πως θα μου περάσει....πότε όμως;;;

Λατρεύω τα υφάσματα!ΝΑΙ!!!Θέλω να τα βλέπω κρεμασμένα ΚΑΙ στους τοίχους!Η ιδέα με τα τελάρα κεντήματος είναι πολυφορεμένη και παλιά αλλά δεν είχα βρει την ευκαιρία να την υλοποιήσω.Βρισκόταν πολλούς μήνες τώρα γραμμένη στο μικρό μου σημειωματάριο μαζί με άλλες που περιμένουν να πάρουν σάρκα και οστά....

Πανεύκολο και φθηνό-τα τελάρα κοστίζουν 2,00-3,50€ -και δεν χρειάζονται μεγάλα κομμάτια υφάσματος,άρα χρησιμοποιούμε αυτά που περισσεύουν κατά καιρούς.Χρειάζονται όμως ενίσχυση με αυτοκόλλητη καρίνα για να σκηρύνουν και να φαίνονται άψογα χωρίς ζάρες!

Και αν τα βαρεθούμε βγάζουμε το ύφασμα,βάζουμε άλλο και ανανεώνουμε ξανά τον χώρο μας!

Μια άλλη ιδέα που μου είχε καρφωθεί καιρό είναι ύφασμα σε τελάρα ζωγραφικής.

Αρχικά αφαίρεσα με ένα κατσαβίδι και ένα μυτοτσίμπιδο τα συρραπτικά γιατί ήθελα να βγάλω τελείως τον καμβά για να κάθεται ωραία το ύφασμα.

Χρησιμοποιώντας τον καμβά ως πατρόν έκοψα ύφασμα και φορτέτσα.

Σιδέρωσα την φορτέτσα.

Έκοψα τις τελικές διαστάσεις με τον χάρακα και το κοπίδι.

Οι γωνίες είναι λίγο μπελαλίδικες και θέλουν τον χρόνο τους.

Και το στερέωσα με πινέζες στο πίσω μέρος διότι δεν έχω το ειδικό συρραπτικό πιστόλι.Και οι πινέζες όμως μια χαρά δουλειά κάνουν!

Τώρα διακοσμεί ένα ράφι μου.Δεν χρειάζεται να κρεμαστεί απαραίτητα σε τοίχο...

Καλό μήνα σας είπα;Όχι δεν σας είπα.

Καλό μήνα λοιπόν αν και καθυστερημένα....!!!!

Φιλιά!

Γειά σας,γειά σας και χαρά σας!!!

Σαν να λιγόστεψαν οι ώρες τις τελευταίες ημέρες ή απλά εγώ έχω χάσει τη μπάλα και τρέχω και δεν φτάνω;Μάλλον το δεύτερο!

Καταρχάς ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα σχόλια σας στην προηγούμενη ανάρτηση μου!Με γεμίζουν όρεξη και κουράγιο να συνεχίσω!

Σας ευχαριστώ όλες και κάθε μία ξεχωριστά και ιδιαίτερα!

Το πουγκί που σας δείχνω σήμερα είναι έτοιμο εδώ και μέρες αλλά πού χρόνος για αναρτήσεις;

Θέλω να σας πω πως με έχει βολέψει απίστευτα και μου αρέσει πολύ πολύ!Έχει επίσης προσθέσει χρώμα στην κουζίνα μου...η οποία είναι ήδη βέβαια φουλ στο χρώμα αλλά λίγο ακόμα ποιόν θα βλάψει;;;

Βασικά είναι προέκταση κατά κάποιον τρόπο του υφασμάτινου κουτιού που σας έδειξα τις προάλλες αλλά κλείνει από πάνω με ένα εξτρά κομμάτι υφάσματος που δένει με μία κορδέλα.Καλό είναι αν κάποιος θέλει να κάνει το πουγκί-ψωμιέρα να διαβάσει το προηγούμενο Tutorial!

Ο πάγκος της κουζίνας μου δεν έχει χώρο για ψωμιέρα.Το ψωμί ήταν λοιπόν μόνιμα κρεμασμένο σε μία καρέκλα στην πλαστική σακούλα που το αγοράζω.Μου την έδινε να το βλέπω έτσι.Το ψωμί είναι το αγαπημένο μου φαγητό.Θα μπορούσα να ζω μόνο με ψωμί.Τρώω αρκετό ψωμί ΚΑΙ με τα μακαρόνια...!!!!Οπότε του άξιζε μια καλύτερη θέση,δεν νομίζετε;

Η ιδέα μού ήρθε ξαφνικά καθώς κοιτούσα τα υφασμάτινα κουτιά μου που είχα φτιάξει πρόσφατα.

Οι διαστάσεις είναι ανάλογες με το ψωμί που αγοράζετε συνήθως!Εμείς προτιμάμε τα καρβελάκια οπότε οι παρακάτω διαστάσεις αποδείχτηκαν ιδιατέρως βολικές!

Στο εξωτερικό ύφασμα όπως βλέπετε έκανα και ένα απλικέ για να ξέρουμε τι έχουμε μέσα στο κουτί....να μην ψάχνουμε το ψωμί,και ρωτάμε δεξιά κι αριστερά....(για τον keyman χτυπάει η καμπάνα...).

Η κατασκευή είναι απλή.Στην ουσία φτιάχνουμε 2 κυλίνδρους με πάτο(εσωτερικό και εξωτερικό) και ένα χωρίς πάτο(το σουρωτό σκέπασμα).

Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε τον εξωτερικό κύλινδρο με το απλικέ,καλή πλευρά προς τα έξω

Παρακάτω είναι ο εσωτερικός,καλή πλευρά προς τα μέσα.Η πλαϊνή ραφή έχει ένα κενό περίπου 10cm ,είναι από εκεί που θα γυρίσουμε από την καλή το όλο δημιούργημα.

Το κομμάτι που θα χρησιμεύει για σκέπασμα-κλέισιμο του πουγκιού το διπλώνουμε κατά πλάτος και ράβουμε μέχρι 2,5cm από την άκρη όπως βλέπετε και πιο κάτω.



Εάν δεν διαθέτετε κοπτοράπτη μπορείτε να καρικώσετε τις άκρες του υφάσματος με πυκνό ζιγκ-ζαγκ γαζί για να μην ξεφτίσουνε.Πατάμε με το σίδερο ανοιχτές τις ραφές.




Από την καλή πλευρά του υφάσματος κάνουμε ένα γαζί περιμετρικά του σκισίματος όπως βλέπετε και παρακάτω.


Κατόπιν διπλώνουμε 5mm και ξανά 15mm προς την ανάποδη ώστε να δημιουργήσουμε το πέρασμα για την κορδέλα που θα κλείνει το πουγκί μας.Ράβουμε γύρω γύρω όλη την περίμετρο όσο πιο κοντά στην τσάκιση μπορούμε.




Τώρα τοποθετούμε τα 3 τμήματα ως εξής:
Εξωτερικό τμήμα(καλή πλευρά προς τα έξω)
Το "κλείσιμο" του πουγκιού με την ανάποδη προς τα έξω.
Το εσωτερικό τμήμα με την ανάποδη προς τα έξω.


Αυτό που δείχνει η παρακάτω φωτό το βάζουμε μέσα στο εσωτερικό πουγκί γυρισμένο ώστε η ανάποδη να είναι προς τα έξω.(λείπει η φωτό...κάπου χάθηκε)



Ράβουμε 1 cm από την άκρη του χείλους του πουγκιού μας και τα 3 τμήματα μαζί.


Τώρα πρέπει να γυρίσουμε από την καλή το πουγκί μας από την τρύπα στην φόδρα,όταν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό θα προκύψει το παρακάτω:



Ράβουμε στο χέρι ή στην μηχανή το άνοιγμα.





 Πατάμε ένα καλό σιδέρωμα ώστε τα περιθώρια ραφής να είναι προς το πουγκί και ράβουμε 3mm από την ραφή πάνω στο πουγκί.




Περνάμε την κορδέλα με μία παραμανίτσα και έτοιμο!!!




εννοείται πως πριν βάλουμε μέσα το ψωμάκι μας θα το πλύνουμε!







Αυτά για την ώρα κοπελιές μου...

Καλά ραψιμάτα!!!

Φιλιά και καλό ΣΚ.